می نوش که عمر جاودانی است

یادداشت تحریریه

«می نوش که عمر جاودانی این است» مصراع نخست یکی از رباعی‌های مشهور خیام است؛ رباعی‌ای که با مصراع «خوش باش دمی که زندگانی این است» به پایان می‌رسد و ستایش دم غنیمت‌شمردن جوانی و همنشینی با یاران است. محمدرضا شجریان این رباعی را در مجموعهٔ «رباعیات خیام» خوانده است؛ اثری که در کارنامهٔ او به سال ۱۹۷۲ (۱۳۵۱) بازمی‌گردد.