بهانه

یادداشت تحریریه

«بهانه» یکی دیگر از قطعه‌های کارنامهٔ بلندِ معین است؛ خواننده‌ای که از دههٔ پنجاه تا امروز میان موسیقی پاپ و آواز ایرانی رفت‌وآمد کرده و صدایش برای چند نسل از شنوندگان فارسی‌زبان آشناست. آنچه «بهانه» را شنیدنی می‌کند، همان ویژگیِ همیشگیِ اجراهای معین است: تکیه بر کشش و اوج‌های صدا به‌جای تنظیمِ پرهیاهو. حاصلش قطعه‌ای است که حال‌وهوای دلتنگی دارد و بیشتر برای شنیدن در سکوت ساخته شده تا برای پس‌زمینه.