خیابونای شهر

من از خیابونای شهر خسته شدم بس که تو رو یادم میاد هر چقدم دورم شلوغ باشه ولی باز ته دل تو رو میخوام بارون که میزنه دلم پر میکشه واسه ی خاطراتمون بارون نزن که زور من نمیرسه بیفته یه وقت حرف اون بیفته یه وقت حرف اون کاشکی که بدونی تو هر چی بشه واسه من همونی بذار راحت بگم آروم جونی یه خط از آخرش میگم بخونی شاید واقعا نمیشه ولی این دل من حالیش نمیشه یه بار حرف، حرف من باشه چی میشه بیا عطرت تو این خونه بپیچه، بپیچه هی مثل پروانه میام سمت تو از روی غریزم ناراحتم اما بازم تنگه دلم واست عزیزم شب که میاد دلم میخواد برگرده روزای قدیمی تو واسه من جونی و درمونی تموم زندگیمی، زندگیمی کاشکی که بدونی تو هر چی بشه واسه من همونی بذار راحت بگم آروم جونی یه خط از آخرش میگم بخونی شاید واقعا نمیشه ولی این دل من حالیش نمیشه یه بار حرف، حرف من باشه چی میشه بیا عطرت تو این خونه بپیچه، بپیچه