روح خورشید

یادداشت تحریریه

«روح خورشید» اثری از Ainaghme است که با مطلعی از امیرخسرو دهلوی آغاز می‌شود: «مست گشتم که شبش دیدم و در خواب هنوز / به گه صبح ز مستی اثری بود مرا». باقیِ ابیات سروده‌ی امیر مهدویان است و بر همان وزن و قافیه، از عشقی ازلی می‌گوید که پیش از چرخشِ زمین آغاز شده و در قیس و فرهاد و آدم تکرار می‌شود. Ainaghme این قطعه را با عنوانِ «سمفونیِ راک و عرفان» منتشر کرده است و عنوانِ «روح خورشید» از بیتِ پایانیِ شعر گرفته شده است.