پویا سرایی

بیوگرافی پویا سرایی

پویا سرایی از نوازنده‌های شاخصِ سنتور در موسیقیِ امروزِ ایران است و بیشتر او را به‌عنوانِ آهنگساز و همنوازِ خوانندگانِ نامدارِ موسیقیِ ایرانی می‌شناسند. کارش به صحنه محدود نمانده است: مدرسِ دانشگاه و پژوهشگری است که ده‌ها مقاله و سخنرانی در نقد و پژوهشِ موسیقی دارد.

سنتور را از هفت‌سالگی نزدِ جواد بطحایی آغاز کرد و پس از آن نزدِ استادانی چون فرامرز پایور، محمد اسماعیلی، پشنگ کامکار، حسین علیزاده و داریوش طلایی آموخت. تحصیلِ دانشگاهی را تا کارشناسیِ ارشدِ نوازندگیِ موسیقیِ ایرانی در دانشگاه هنرِ تهران و دکتریِ پژوهشِ هنر در دانشگاه تهران ادامه داد و امروز در گروهِ موسیقیِ دانشگاه هنر تدریس می‌کند. گواهیِ رهبریِ ارکستر را هم از اپرا و بالهٔ ملیِ ارمنستان گرفته است.

کارنامه‌اش نوازندگی در بیش از ۱۵۰ مجموعهٔ موسیقایی را در خود دارد؛ از همکاری با همایون شجریان، محمد معتمدی، سالار عقیلی و علی قمصری تا سرپرستیِ گروهِ «همنوازانِ مهر». از آثارش «گاهی سه گاهی» با محمد معتمدی، «این سر سودایی» با پژمان حدادی، «بی برگی» با امیر محمد تفتی و اجرای «ردیف استاد ابوالحسن صبا» شناخته‌ترند. دو جایزهٔ حافظ و جایزهٔ بین‌المللیِ آکادمیا برای آهنگسازیِ ارکسترال از افتخاراتِ اوست. روی سازبین، همنوازی‌اش با همایون شجریان در «ساز و آواز شکسته» و «ایران روشن» شنیدنی است.

تولد

فروردین ۱۳۶۲، تهران

سبک

سنتی

فعالیت

آهنگساز، نوازندهٔ سنتور، پژوهشگر، مدرسِ دانشگاه

آلبوم‌ها

۴ آلبومِ شاخص

همکاری در سازبین

۳

آلبوم

۴

دنبال‌کننده

۰