محسن نامجو

بیوگرافی محسن نامجو

محسن نامجو از آن دسته موسیقی‌دان‌های ایرانی است که صدا و شیوه‌ی اجرایش را نمی‌شود با کسی اشتباه گرفت؛ آوازی که ریشه در ردیف موسیقی ایرانی دارد اما در بستر بلوز، راک و جاز شنیده می‌شود. او در ۱۴ اسفند ۱۳۵۴ در خراسان به دنیا آمد و از نوجوانی سراغ ساز و آواز رفت.

پس از دبیرستان در رشته‌ی موسیقی دانشکده‌ی هنرهای زیبا پذیرفته شد، اما در بهمن ۱۳۷۶ دانشگاه را نیمه‌کاره رها کرد و راه آموختن را به شکل شخصی و تجربی ادامه داد. ردیف آواز ایرانی را نزد استادانی چون نصرالله ناصح‌پور آموخت و در کنار آن نوازندگی سه‌تار، دوتار و گیتار را پی گرفت؛ همین چندسازه بودن بعدها به پایه‌ی کارهای تلفیقی او تبدیل شد.

کار حرفه‌ای‌اش از سال ۱۳۷۲ آغاز شد، ولی شهرت گسترده با آلبوم ترنج در ۱۳۸۶ آمد؛ مجموعه‌ای که شکل تازه‌ای از خواندن شعر کهن را به گوش نسل جوان رساند. پس از آن آلبوم‌هایی مانند جبر جغرافیایی، آخ، بوسه‌های بیهوده، الکی، سیزده/هشت، از پوست نارنگی مدد، صفر شخصی، آوازهایی از شرق، مولفه‌ی عزلت و بر چله‌ی کمان اشک منتشر شدند و کارنامه‌ی پرشماری از او ساختند.

ویژگی اصلی کار نامجو تلفیق است: درآمیختن دستگاه‌های ایرانی با فرم‌های غربی، و نشاندن غزل مولوی و حافظ کنار شعر نو و سروده‌های خودش. کارهایی مثل زلف، گلادیاتور، بی‌تاب، دردا و اجرای او از ای ساربان نمونه‌های شناخته‌شده‌ی همین نگاه‌اند؛ اجرایی که بیش از آنکه به دنبال خوش‌صدایی باشد، دنبال بیان است.

تولد

۱۴ اسفند ۱۳۵۴، خراسان

آغازِ فعالیت

۱۳۷۲

سبک

تلفیقی، راک، سنتی

فعالیت

خواننده، آهنگساز، نوازنده

آلبوم‌ها

۱۱ آلبومِ شاخص

آهنگ در سازبین

۷۰

آلبوم

۷

پخش

۱ هزار

دنبال‌کننده

۱