تلو

نمیتونم خِرِ کسیو بگیرم وقتی خودم کل اکیپا رو دیدم همه چی کشیدم همه جا چرخیدم دادنِ اون که نمیدادو دیدم مواد زدن رفیقامو دیدم وقتی یه بط الکلو تو سه شماره میرم وقتی همه تِلو هامو دیدن نمیتونم خِرِ کسیو بگیرم به خودمم حال نمیده هر عقب مونده ای روم فاز بگیره همه رفتن ممدرضا دراز کشیده نمیره، میره آسته میره دنبال چی ان آدما یکی میشه من یکی تو، شانسِ دیگه احتمال میدم دیر اَ پا درآد چون میخواد بیاد انتقام بگیره اینجا به قهرمانا مدال نمیده با این ها شاید منو یه روز بی نقاب ببینه اینجا همش ساختگیه اینجا آدم فقط مجبوره مات بشینه کسی به کسی راست نمیگه ماشین و خونه داشتن اینجا فانتزیه جالب اینه زبون منو تویِ گاو یکیه توو خیابونا بودم با بی پولا بودم با خوبا بودم با اونا که خودشونو با کارد میخارونن تو جوبا بودم با اونا بودم اما من اَ اونا نبودم (من اَ اونا نبودم) نگا جوونا عمودن فردا چی میشه رو اَ کجا بدونن یه نسله یه نسل نمیتونن درس نمیدین که درس نمیخونم حاجی نگا همه دیوونن حاجی همه درگیر شرمندگیشونن حاجی اینا بچه هامونن حاجی حاجی بگین دس بجنبونن جوونشون مثِ دس گل اومد امروز دارن مُردشو تو قبر میخوابونن حاجی حالِ یه ایران بده هرچی داشتیم و شکافتنش حاجی دزد اَ ایران زیاد زده چی میشد اگه سرجاش میذاشتنش باز حال ما خوب میشد اگه باز محکوم، محکوم میشد ما خیلیامون این نیسیم گاهی منِ تو منوتو مجبور میشد