حسن کسایی

بیوگرافی حسن کسایی

نیِ حسن کسایی برای چند نسل از شنوندگان موسیقی ایرانی، صدای اصفهان است. او را از تأثیرگذارترین نوازندگان نی در دوران معاصر می‌دانند؛ هنرمندی که این ساز را از گوشه‌ی مجالس خصوصی به ارکسترهای رادیو و کنار آوازِ بزرگان رساند. کسایی سوم مهر ۱۳۰۷ در محله‌ی بیدآبادِ اصفهان به دنیا آمد، در خانواده‌ای که خانه‌اش محفل اهل ادب و هنر بود و گوشش از کودکی با ردیف و آواز آشنا شد.

آموزش جدیِ نی را از دوازده‌سالگی نزد مهدی نوایی آغاز کرد و سه‌تار را نزد ابوالحسن صبا آموخت؛ ردیف آوازی را هم از ادیب خوانساری و تاج اصفهانی فرا گرفت. نخستین اجرای رادیویی‌اش به سال ۱۳۲۲ بازمی‌گردد و در بیست‌سالگی اولین تک‌نوازی رسمی‌اش را در دستگاه همایون روی صحنه برد. از حدود سال ۱۳۲۹ نی را به ارکسترهای رادیو آورد و تا سال ۱۳۵۷ از چهره‌های ثابت برنامه‌های «گل‌ها» بود. سال ۱۳۳۴ به تهران رفت و دامنه‌ی همکاری‌هایش گسترده‌تر شد.

مشهورترین ساخته‌ی او قطعه‌ی «سلام» در چهارگاه است که در جوانی نوشت، و «اشک نی» را پس از درگذشت مادرش در سال ۱۳۶۱ ساخت. کسایی شیوه‌ی صدادهی نی را با نگاهی فنی به حالت دهان و انگشت‌گذاری دگرگون کرد و صدایی نرم‌تر و پرداخته‌تر از این ساز بیرون کشید؛ همین است که هم‌نوازی‌اش با آواز محمدرضا شجریان هنوز شنیده و بازشنیده می‌شود. در سال ۱۳۷۸ نشان درجه‌یک فرهنگ و هنر گرفت و بیست‌وپنجم خرداد ۱۳۹۱ در اصفهان درگذشت.

تولد

۳ مهر ۱۳۰۷، اصفهان

درگذشت

۲۵ خرداد ۱۳۹۱، اصفهان

آغازِ فعالیت

دهه‌ی ۱۳۲۰

سبک

موسیقی سنتی ایرانی

فعالیت

نوازنده، آهنگساز

آلبوم‌ها

۱ آلبومِ شاخص

همکاری در سازبین

۵

آلبوم

۱

دنبال‌کننده

۰