جلیل شهناز

بیوگرافی جلیل شهناز

جلیل شهناز را بسیاری از اهل موسیقی بزرگ‌ترین تارنواز معاصر ایران می‌دانند؛ نوازنده‌ای که صدای سازش از همان چند مضراب نخست شناخته می‌شد. او اول خرداد ۱۳۰۰ در اصفهان به دنیا آمد، در خانواده‌ای که تقریباً همه‌ی اعضایش ساز می‌زدند: پدرش شعبان‌خان تار و سه‌تار و سنتور می‌نواخت و عمویش غلامرضا کمانچه‌کش بود.

آموختن تار را نزد برادر بزرگ‌ترش حسین و عبدالحسین شهنازی آغاز کرد. از سال ۱۳۲۸ کارش را در رادیو اصفهان شروع کرد و در ۱۳۳۶ به دعوت رادیو به تهران رفت. نامش بیش از همه با برنامه‌ی «گل‌ها» شناخته شد و در آن سال‌ها با ابوالحسن صبا، حسن کسایی و فرامرز پایور همنوازی کرد. همراهی‌اش با آواز محمدرضا شجریان، در آثاری چون «جامه دران» و مجموعه‌ی «برگ سبز»، از ماندگارترین نمونه‌های جواب‌آواز در موسیقی ایرانی است.

در دهه‌ی ۱۳۶۰ در کنار فرامرز پایور و چند نوازنده‌ی دیگر گروه استادان موسیقی را شکل داد و با آن به اروپا، آسیا و آمریکا سفر کرد. شیوه‌ی او تسلط بر ردیف را با بداهه‌پردازی و نوعی خوانندگیِ ساز کنار هم می‌گذاشت و از نغمه‌های محلی، به‌ویژه موسیقی بختیاری، هم بهره می‌برد. سال ۱۳۸۳ دکترای افتخاری برای یک عمر فعالیت هنری و عنوان چهره‌ی ماندگار هنر و موسیقی به او رسید.

جلیل شهناز خرداد ۱۳۹۲ در تهران و در ۹۲ سالگی درگذشت و مجموعه‌ای گسترده از ضبط‌های رادیویی، آوازها و کنسرت‌ها از او بر جای ماند که هنوز مرجع تارنوازان جوان است.

تولد

۱ خرداد ۱۳۰۰، اصفهان

درگذشت

خرداد ۱۳۹۲، تهران

آغازِ فعالیت

دهه‌ی ۱۳۲۰

سبک

سنتی

فعالیت

نوازنده

همکاری در سازبین

۱۲

آلبوم

۰

دنبال‌کننده

۰