محمد فیروزی

بیوگرافی محمد فیروزی

محمد فیروزی از نوازنده‌هایی است که عود را در موسیقی کلاسیک ایرانی جا انداختند. او در بهمن ۱۳۳۶ در تهران به دنیا آمد و نسبت خانوادگی‌اش با هوشنگ ظریف، از همان کودکی او را به فضای موسیقی نزدیک کرد. باور اصلی‌اش این است که عود باید با زبان ردیف ایرانی نواخته شود، نه به شیوهٔ اجرای عربی؛ همین نگاه، رنگ کار او را از دیگران جدا می‌کند.

در سال ۱۳۴۹ وارد هنرستان عالی موسیقی ملی شد و کار را با تار آغاز کرد. عود را در انبار سازهای هنرستان پیدا کرد و نخست خودآموز نواخت؛ با آمدن منصور نریمان به هنرستان، این ساز را به‌طور جدی نزد او دنبال کرد. در سال ۱۳۵۵ به دانشکدهٔ هنرهای زیبای دانشگاه تهران رفت و سه‌تار را نزد محمدرضا لطفی، حسین علیزاده و نورعلی برومند آموخت.

از سال ۱۳۵۶ همکاری‌اش با رادیو و گروه‌های شاخص موسیقی ایرانی آغاز شد؛ نخستین اجرای رسمی‌اش با گروه سماع در جشنوارهٔ طوس مشهد بود. او از نخستین اعضای گروه عارف در کنار پرویز مشکاتیان، حسین علیزاده، ناصر فرهنگ‌فر، جمشید عندلیبی و علی‌اکبر شکارچی بود و بعدها با گروه شیدا و گروه آوا نیز کار کرد.

گروه آوا را همراه محمدرضا شجریان و شهرام ناظری بنیان گذاشت و صدای عودش در شماری از آثار و کنسرت‌های شجریان، از جمله «آواز و عود»، «یارم به یک لا پیرهن» و «شراب عشق» شنیده می‌شود. در سال ۱۳۸۰ گروه مولوی را با نگاهی تازه به تنظیم شکل داد و سال‌هاست که در هنرستان موسیقی تدریس می‌کند.

تولد

بهمن ۱۳۳۶، تهران

آغازِ فعالیت

دهه‌ی ۱۳۵۰

سبک

موسیقی ایرانی، سنتی

فعالیت

نوازنده عود، نوازنده سه‌تار، آهنگساز، مدرس

همکاری در سازبین

۳

آلبوم

۰

دنبال‌کننده

۰