پرویز مشکاتیان

بیوگرافی پرویز مشکاتیان

پرویز مشکاتیان از تأثیرگذارترین چهره‌های موسیقی دستگاهی ایران در نیم‌قرن گذشته است؛ سنتورنوازی که بیش از هر چیز با آهنگسازی‌هایش شناخته می‌شود و آثارش هنوز مرجع نسل‌های تازه‌ی نوازندگان است. او ۲۴ اردیبهشت ۱۳۳۴ در نیشابور به دنیا آمد و نخستین درس‌های موسیقی را از شش‌سالگی نزد پدرش، حسن مشکاتیان، گرفت. جز سنتور، سه‌تار و تنبک هم می‌نواخت.

در سال ۱۳۵۳ وارد دانشکده‌ی هنرهای زیبای دانشگاه تهران شد و ردیف موسیقی ایرانی را نزد نورعلی‌خان برومند و داریوش صفوت آموخت و مباحث نظری را نزد محمدتقی مسعودیه و مهدی برکشلی دنبال کرد. از ۱۳۵۴ در مرکز حفظ و اشاعه‌ی موسیقی به نوازندگی و تدریس پرداخت و در ۱۳۵۶ گروه عارف را بنیاد گذاشت؛ همان سال در آزمون باربد، به‌همراه پشنگ کامکار، مقام اول سنتور را به دست آورد. میان سال‌های ۱۳۵۷ تا ۱۳۶۲ از چهره‌های اصلی مؤسسه‌ی چاووش بود.

شناخته‌شده‌ترین دوره‌ی کاری او همکاری با محمدرضا شجریان از ۱۳۵۸ تا ۱۳۶۷ است که آلبوم‌هایی چون بیداد، آستان جانان، سرّ عشق، نوا و دستان حاصل آن‌هاست؛ در دهه‌ی ۱۳۷۰ هم آثاری مانند جان عشاق، گنبد مینا و قاصدک منتشر شد. مشکاتیان با هوشنگ ابتهاج، شهرام ناظری و محمدرضا لطفی نیز همکاری داشت و در راه‌یافتن شعر معاصر به موسیقی اصیل ایرانی و پرورش نوازندگان جوان نقش پررنگی ایفا کرد. او در شهریور ۱۳۸۸ در تهران و در پنجاه‌وچهارسالگی درگذشت و در نیشابور، نزدیک آرامگاه عطار، به خاک سپرده شد.

تولد

۲۴ اردیبهشت ۱۳۳۴، نیشابور

درگذشت

شهریور ۱۳۸۸، تهران

آغازِ فعالیت

دهه‌ی ۱۳۵۰

سبک

سنتی

فعالیت

آهنگساز، نوازنده‌ی سنتور، سرپرست گروه، پژوهشگر

آلبوم‌ها

۱۱ آلبومِ شاخص

آهنگ در سازبین

۲

آلبوم

۱۱

پخش

۱۵

دنبال‌کننده

۰