اردشیر کامکار

بیوگرافی اردشیر کامکار

اردشیر کامکار را بیشتر به‌عنوان کسی می‌شناسند که کمانچه را از حال‌وهوای سنتیِ آن بیرون آورد و برایش زبانِ تکنیکیِ تازه‌ای ساخت. او در ۲۸ آبانِ ۱۳۴۱ در سنندج زاده شد و در خانواده‌ای بزرگ شد که نامش با موسیقیِ کُردی و ایرانی گره خورده است.

نخستین درس‌ها را نزد پدرش حسن کامکار گرفت و ویولن را از کودکی آموخت. پس از آمدن به تهران در ابتدای دهه‌ی ۱۳۶۰، ردیفِ موسیقی ایرانی را نزد اصغر بهاری، محمدرضا لطفی، پشنگ کامکار، داوود گنجه‌ای و محمدرضا شجریان دنبال کرد. آنچه کارش را متمایز کرد، آوردنِ تکنیک‌های ویولن — ویبراتو، گلیساندو، پیتزیکاتو و نواختن در پوزیسیون‌های بالا — به کمانچه بود؛ چیزی که تا پیش از او در این ساز کمتر شنیده می‌شد.

او از اعضای گروه کامکارها، یکی از شناخته‌شده‌ترین گروه‌های خانوادگیِ موسیقی ایران، است و در کنار آن مسیر تکنوازی‌اش را هم ادامه داده. آلبوم «به یاد صبا» را در سالِ ۱۳۶۵ بر پایه‌ی ساخته‌های ابوالحسن صبا منتشر کرد و «چشمه بی‌غبار» از دیگر کارهای شناخته‌شده‌ی اوست. در سالِ ۱۳۹۴ آلبوم «یقین گمشده» جایزه‌ی بهترین آلبوم موسیقی ایرانی را در سی‌ویکمین جشنواره‌ی موسیقی فجر برایش آورد.

کامکار جز کمانچه، قیچک و ویولن هم می‌نوازد و سال‌هاست در کنارِ اجرا تدریس می‌کند و شیوه‌ی آموزشیِ منظمی برای کمانچه پرورانده است. نامش پای کارهایی از محمدرضا شجریان و همایون شجریان هم دیده می‌شود؛ از جمله «سمن بویان» و «داغ دوستی».

تولد

۲۸ آبان ۱۳۴۱، سنندج

آغازِ فعالیت

دهه‌ی ۱۳۶۰

سبک

سنتی، بی‌کلام

فعالیت

نوازنده‌ی کمانچه، آهنگساز، مدرس

آلبوم‌ها

۳ آلبومِ شاخص

آهنگ در سازبین

۱

آلبوم

۳

پخش

۲۷

دنبال‌کننده

۰