علی اصغر بهاری

بیوگرافی علی اصغر بهاری

علی‌اصغر بهاری را احیاگر کمانچه در موسیقی ایران می‌دانند. در روزگاری که ساز ایرانی از رونق افتاده بود و ویولن جای کمانچه را گرفته بود، او با نوازندگی در رادیو و سال‌ها تدریس، این ساز را دوباره به گوش مردم و به کلاس‌های موسیقی برگرداند؛ کاری که نسل امروز کمانچه‌نوازان ایران مدیون آن است.

او در سال ۱۲۸۴ در تهران به دنیا آمد؛ خانواده‌اش اصالتاً اهل شهر بهار بودند. نخستین درس‌های کمانچه را نزد میرزا علی‌خان گرفت و سپس سال‌ها در مکتب سه دایی‌اش، رضاخان، اکبرخان و حسن‌خان، کار را پی گرفت. بعدها نزد رضا محجوبی ویولن و ردیف موسیقی ایرانی آموخت و از محضر حبیب سماعی هم بهره برد. در دوره‌ای که کمانچه خریدار نداشت ناچار به ویولن روی آورد، اما هیچ‌گاه از ساز اصلی‌اش دل نکند.

از دهه‌ی ۱۳۳۰ نوازندگی‌اش در رادیو شنیده شد و همان اجراها بود که توجه تازه‌ای به کمانچه برانگیخت. در مشهد و سپس در تهران تدریس کرد، از جمله در هنرستان موسیقی و دانشگاه تهران. در دهه‌ی ۱۳۶۰ در «گروه اساتید موسیقی ایران» کنار فرامرز پایور، جلیل شهناز و محمد اسماعیلی نواخت و در آثاری با آواز محمدرضا شجریان و شهرام ناظری حضور داشت؛ آلبوم‌هایی چون «دل شیدا»، «خلوت گزیده»، «انتظار دل» و «لیلی و مجنون» یادگار همان دوره‌اند. اجراهایش در فرانسه، ایتالیا، انگلستان و آمریکا هم کمانچه را به شنونده‌ی غیرایرانی شناساند.

علی‌اصغر بهاری در ۲۰ خرداد ۱۳۷۴ در نودسالگی درگذشت. شیوه‌ی نوازندگی او و شاگردانی که تربیت کرد، مسیر کمانچه را در موسیقی امروز ایران تعیین کردند.

تولد

۱۲۸۴، تهران

درگذشت

۲۰ خرداد ۱۳۷۴

سبک

موسیقی سنتی ایرانی

فعالیت

نوازنده کمانچه، مدرس موسیقی

آلبوم‌ها

۴ آلبومِ شاخص

همکاری در سازبین

۴

آلبوم

۴

دنبال‌کننده

۰