داریوش پیرنیاکان

بیوگرافی داریوش پیرنیاکان

داریوش پیرنیاکان از شناخته‌شده‌ترین نوازندگانِ تار و سه‌تار و از ردیف‌دانانِ موسیقیِ ایرانی است. برای بسیاری از شنونده‌ها نامِ او با سازی گره خورده که سال‌ها همراهِ آوازِ محمدرضا شجریان بوده است؛ نوازندگی‌ای که به جای خودنمایی، در خدمتِ آواز و جمله‌بندیِ خواننده می‌ماند.

او ۲۳ فروردینِ ۱۳۳۴ در بخشِ گرگر از توابعِ آذربایجانِ شرقی به دنیا آمد و از دوازده‌سالگی در تبریز تار را نزدِ محمدعلی‌خان عذاری، از شاگردانِ درویش‌خان، آغاز کرد. از ۱۳۵۳ در رشته‌ی موسیقیِ دانشگاهِ تهران درس خواند و هم‌زمان دوره‌ی عالیِ ردیفِ موسیقیِ ایرانی را زیرِ نظرِ علی‌اکبرخان شهنازی گذراند. داریوش صفوت، یوسف فروتن، سعید هرمزی و محمود کریمی از دیگر استادانِ او بودند و تا ۱۳۶۷ در مرکزِ حفظ و اشاعه‌ی موسیقیِ ایرانی به تدریس و کار با گروه‌های موسیقی مشغول بود.

همکاریِ او با محمدرضا شجریان از ۱۳۵۸ آغاز شد و به کنسرت‌های پرشمار در ایران و کشورهای دیگر و آلبوم‌های مشترک انجامید؛ از بیش از شانزده آلبومی که منتشر کرده، هفت آلبوم حاصلِ همین همکاری است. در ۱۳۸۰ گروهِ موسیقیِ شهنازی را بنیان گذاشت و در همان سال نشانِ درجه‌یکِ هنری گرفت. پیرنیاکان در هیئت‌مدیره‌ی خانه‌ی موسیقی و هیئت علمیِ دانشگاهِ تهران هم فعال بوده و دو اثرِ پژوهشیِ او، «ردیفِ موسیقیِ ایرانی معروف به میرزا عبدالله» و «جلوه‌ی یار»، به چاپ رسیده است.

تولد

۲۳ فروردین ۱۳۳۴، آذربایجان شرقی

آغازِ فعالیت

دهه‌ی ۱۳۵۰

سبک

موسیقی سنتی ایرانی

فعالیت

نوازنده‌ی تار، نوازنده‌ی سه‌تار، ردیف‌دان، مدرس، پژوهشگر

همکاری در سازبین

۷

آلبوم

۰

دنبال‌کننده

۰